dziabnąć


dziabnąć
dziabnąć I {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}dziabać {{/stl_33}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}dziabnąć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. dk IVa, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'trochę zjeść' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • dziabnąć — → dziabać …   Słownik języka polskiego

  • dziabnąć — Szybko wypić porcję alkoholu Eng. To have a quick drink of liquor …   Słownik Polskiego slangu

  • dziabać się – dziabnąć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} uderzać siebie, raczej lekko, ostrym narzędziem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dziabnąć się finką w rękę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dziabać — ndk IX, dziabaćbię, dziabaćbiesz, dziab, dziabaćał, dziabaćany dziabnąć dk V, dziabaćnę, dziabaćniesz, dziabaćnij, dziabaćnął, dziabaćnęła, dziabaćnęli, dziabaćnięty, dziabaćnąwszy, pot. «uderzać ostrym narzędziem; łupać, rąbać» dziabać się… …   Słownik języka polskiego

  • dziabać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, dziabaćbię, dziabaćbie, dziabaćany {{/stl 8}}– dziabnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, dziabaćnę, dziabaćnie, dziabaćnij, dziabaćnął, dziabaćnęli, nięty, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} uderzać, zwykle lekko, ostrym… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dziabnięcie — ↨ dziabnięcie się n I rzecz. od dziabnąć (się) …   Słownik języka polskiego